Skip to main content

Posts

Featured

වෙහෙස සටහන්..

සමහර වෙලාවට, ජීවිතේ කොච්චර වෙහෙස ද කියලා දැනෙන කොට, තනියම ඇවිදගෙන යන්න බැරි තරම් කාලය ජීවිත දුර්ගයේ ශුෂ්ක  දුෂ්කර බෑවුම් හදනකොට, තප්පර අරික්කාලක් හරි හැමදේම අමතක කරලා ඇස් දෙක වහගෙන, හිතේ හැටියට හුස්මක් අරගෙන, උරහිසක ඔළුව තියාගෙන ඉන්න තිබ්බා නම් කියලා හිතෙනවා... ඒත්, ලෝකය ගෝලාකාර නිසාත් ලංකාව ගොඩාක් පොඩි දූපතක් නිසාත්, සමකයේ මිනිස්සු නිතරම දැවෙමින් ඉන්න නිසාත් ඒ හිතුවිල්ල හිත අස්සේම වැලලිලා යන්න දෙනවා...
ඒත් වලාකුළු හුලඟට ගහගෙන ඈතට යන දිහා බලාගෙන,කැම්පස් එක ඉස්සරහ ඉඳගෙන, ඉවර වෙච්ච විභාග ප්‍රශ්න පත්තර වලින් මාවම මම මුදවගෙන, හිත අස්සට එබිලා බැලුවම, හීන වලදාපු තැන් වල පිපුන මල් පේනවා.. එතකොට ලැවෙන්ඩර් සුවඳින් දුක හිතෙන්න පටන් ගන්නවා..
මිනිස්සු කියන්නේ කොච්චර සංකීර්ණ සත්තු ජාතියක්ද කියන එකට හොදම උදාහරණය සීතලට හමාගෙන යන හුලඟ ගැන හදන සැහැල්ලු ගණන් වල පවා දෙපාරක් අවකලනය කරන්න ඔනි කියලා නියමයක් දාපු එක... අනුකලනය අවකලනය, හුස්ම ගන්න යාන්ත්‍රණ මහ ගොඩක් ගැන දැනගෙන හිටියත්,හදවත බෝ කොළයක් වගේ නෙමෙයි අඹ ගෙඩියක් වගේ කියන එක හොදටෝම දැන දැනත් , මම තවමත්, බෝ කොළයක් හැඩයට පාඩම් පොත් වල කෙළවර හදවතක් අදින්න …

Latest Posts

කල්ප..

Burning, my love!!

වැසි දින

භාවිතයේ නොමැති අංකය

කිහිපදෙනක් වූ ඔබට ලියමි..

ප්‍රේමය සිසිලය..

කහ පාටට බය!!

සෝමසිරි බෝණික්කා

නුඹ ගියා කියා නම් නෙමෙයි..

අන්තෝ ජරා බහි ජටා